Home

ตอนที่พักที่ Karimabad นั้น มี่สถานที่หนึ่งที่เราไปเจอกันเอง ไม่ได้อยู่ในโปรแกรมทัวร์ เหตุเพราะเราขับรถผ่านป้ายหนึ่งริมถนนหลายครั้ง เขียนว่า “1000 Years Old Historic Ganish Settlement “ ป้ายนั้นปักอยู่ริมคูน้ำข้างถนน ดูมอมแมม ถนนตรงนั้นก็สกปรกไปด้วยกองขยะ รกไปด้วยกองไม้ มองเข้าไปตามทางที่ลูกศรชี้ก็เห็นแต่ตรอกเล็กๆ ถนนเป็นดินลูกรัง เหมือนทางเข้าบ้านของชาวบ้านที่น่าจะแออัดกันอยู่ข้างใน ไม่น่าจะมีอะไรให้เที่ยวชมเลย แต่คำบรรยายด้านล่างของป้ายที่ว่า ได้รับรางวัลจาก UNESCO ของการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมมาแล้วถึงสองครั้ง ทำให้เราต้องบอกไกด์ในที่สุดว่า เราอยากจะเข้าไปเที่ยวที่นี่ ช่วยพาไปหน่อยนะค้า

เมืองสุดท้ายก่อนจบทริปอัลเบเนียที่ฉันไปคือเมือง Durres เมืองนี้ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศ และเป็นเมืองติดชายทะเล ขับรถจากทิราน่ามาเพียงชั่วโมงเดียวเท่านั้น และตั้งอยู่ตรงข้ามกับเมือง Bari ของอิตาลีพอดีเลยโดยที่มีทะเล Adriatic คั่นอยู่ ดังนั้นจึงไม่แปลกที่เมืองนี้แหละที่อิตาลียกพลขึ้นฝั่งมายึดอัลเบเนียในอดีต

พอบอกว่า ไป Antarctica มา ทุกคนก็ถามเสียงสูงว่า ไปยากไหม ไปอย่างไร แพงไหม ฯลฯ และทำไมทวีปที่เจ็ดหรือ The Seventh Continent นี้ จึงเป็นจุดหมายสุดยอดที่สุดในชีวิตที่ฉันจะต้องดั้นด้นไปให้ได้ จึงขอเขียนรีวิวไว้แบบครบถ้วน ให้หายสงสัยกันทุกคำถาม

ปี 1988 ระหว่างปิดเทอมมหาวิทยาลัยปีหนึ่งขึ้นปีสอง ฉันได้ไปเรียนภาษาอังกฤษภาคฤดูร้อนที่เมืองออกซ์ฟอร์ดประเทศอังกฤษ ช่วงวัยรุ่นฉันฟังเพลงฝรั่งเยอะมากและติดตามเอาจริงเอาจัง ยุค 80s คือยุคที่เพลงป็อปเบ่งบานและสวยงามอย่างไม่มียุคใดเหมือน โดยเฉพาะป๊อปฝั่งอังกฤษนั้นเฟื่องฟูเสนาะหูอย่างที่สุด การที่ได้ไปอยู่อังกฤษในช่วงกลางศตวรรษ 80s นั้นจึงเป็นความสุขและเป็นโชคดีที่สุดอย่างหนึ่งในชีวิตของฉัน ที่ได้ซึมซับดนตรีคุณภาพและเป็นพื้นฐานที่ติดตัวมาตลอด และโชคสองชั้นที่ได้มาในฤดูร้อนปี 1988 นั้นก็คือการได้ไปชมคอนเสิร์ตที่ยิ่งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งในโลกที่ประวัติศาสตร์ต้องจารึกไว้จนทุกวันนี้อย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว